Audiotur Bier en jenever

Wesepe
Wesepe, zoals Weesp wordt genoemd in de middeleeuwse oorkonden, dankt haar bekendheid vooral aan de lakenweverijen in de vijftiende eeuw. Het is een naam die staat voor weideland waardoor een rivier stroomt. Tot in de tweede helft van de zestiende eeuw is het armoe troef in Wesepe. Eigenlijk is het een kale, groene vlakte, waar boeren vooral van hun eigen land leven, wat ruilen of honger lijden. Dan komt iemand op het lumineuze idee het water en de weilanden met elkaar te verbinden tot een gouden en schuimende combinatie: bier. De Vecht. Mout en graan van het land. Nu alleen nog molens om te malen. Er komen betere tijden aan: bier helpt Weesp aan welvaart. De molens houden dit letterlijk en figuurlijk draaiende.

Water
Chronologisch gezien begint de geschiedenis bij het bier, de jenever en brandewijn. Of eigenlijk bij het water van de Vecht, wat opvallend schoon is. Het wordt als drinkwater verkocht aan de Amsterdammers, die ziek worden van het water in hun grachten. Tyfus, cholera; dat soort ellende. Al voor de zeventiende eeuw mag het niet meer worden gedronken. Dat zuivere water is een grondstof voor het indertijd landelijk bekende bier uit Weesp. De Weespers dronken er 10% zelf van op, maar de rest werd uitgevoerd, vooral naar Amsterdam. Omdat het water uit de Vecht zo zuiver was, was dat ook de reden dat Weesper Jenever maandenlang op VOC-schepen naar de Oost konden liggen zonder te bederven. Want ja, tot in het toenmalige Nederlands-Indië worden glaasjes gedronken op het Weesper water en graan. Dit mogelijk oudst bekende gedicht over Weesp is een lofzang op de nijverheid die nodig is om drank te maken: Deez’ stad draagt roem op smaak’lijk bier, En eene scheikunst, die de krachten Behendig uit het koren haalt: Een morgendrank, daar veel’ naar trachten.

Molens
In de loop van de zeventiende eeuw staan er tien molens langs de Vecht. Ook op de schansen en de plaats waar nu een dierenzaak is gevestigd aan de Herengracht staan molens. Vandaag de dag staan er nog twee langs de rivier: de Eendracht en de Vriendschap. Verder staat ’t Haantje aan de Korte Stammerdijk ook nu fier in de wind. De vele molens zijn indertijd nodig om de mout voor de florerende bier- en jeneverindustrie te malen. De grondstof voor het bier gaat vervolgens naar de vele mouterijen en brouwerijen aan de Hoogstraat. De rijke en vaak ook landelijk beroemde brouwersfamilies wonen in de grootste huizen van de straat. De handel langs dit stuk van de Vecht staat grotendeels in het teken van de fles. Het is de eerste straat waar woonhuizen worden gebouwd. Verder is er de kerk en het café. In het hedendaagse Griekse restaurant wordt later een landelijk vrij beroemde sigarenfabriek gevestigd.