Введение Sala Dawida

Znajdujemy się w jednej z pierwszych sal odnowionych w XVIII wieku. W tamtym okresie nosiła ona nazwę „Sali Słońca”, od centralnego malowidła na sklepieniu wykonanego w latach 1775–1779 przez Francesca Caccianigę (Mediolan 1700–1781), przedstawiającego Jowisza rażącego Faetona, który nie zdołał zapanować nad rydwanem Słońca.

Przedstawiona scena zaczerpnięta została z drugiej księgi „Metamorfoz” Owidiusza. Jej narrację uzupełniają medaliony rozmieszczone wokół centralnego obrazu, wykonane przez Gioacchina Agricolę. Ukazują one: Apollina ponownie wyruszającego w swoją drogę, Heliady opłakujące śmierć Faetona, Ciemność ogarniającą ziemię oraz Wespera kierującego pochodnie ku ziemi. Całość została ujęta w dekoracyjne obramowanie tak zwanych „kwadratur” – iluzjonistycznych malowideł architektonicznych autorstwa Giovanniego Battisty Marchettiego.

Później sala zaczęła być nazywana „Salą Herkulesa”, ponieważ po 1815 roku, w wyniku nowej aranżacji wnętrza, większość prezentowanych tutaj dzieł nawiązywała do czynów i zwycięstw greckiego bohatera.

Dziś sala poświęcona jest Dawidowi – drugiemu legendarnemu królowi Izraela, którego sława została tu ukazana poprzez wybitne dzieła sztuki. Wśród nich najważniejsze miejsce zajmuje arcydzieło Gian Lorenza Berniniego, które możemy podziwiać w centrum sali.