De kleine broeder in grijze pij

Vanaf dit punt heb je een geweldig uitzicht. Je kunt helemaal tot aan Rinsumageast kijken, de plaats waar het inmiddels verdwenen Klooster Klaarkamp stond. Dit was een belangrijk klooster met meerdere uithoven, waaronder Sibrandahûs en Jannum. In 1493 kwam ook de Schierstins in Feanwâlden in handen van het klooster Klaarkamp. De monniken droegen een schiere (grijze) pij. Zo is de Schierstins aan zijn naam gekomen.

Eén van de broeders, kleine Johannes, maakt op een dag een wandeling vanaf de Schierstins. Hij hoort een vogel zingen, zo mooi dat hij als betoverd blijft staan. Als hij weer tot zichzelf komt, is het tot zijn schrik al laat. Hij haast zich terug naar de stins, maar de wantrouwende portier weet niet wie hij is en Johannes herkent tot zijn verbazing broeder portier niet. Ook de rest van de broeders weet niet wie de kleine man in grijze pij is, die zegt dat hij toch echt ’s morgens uit de stins is vertrokken voor een wandeling. Ze besluiten in het archief te duiken, waarin staat dat er een paar honderd jaar geleden een monnik genaamd Johannes is vertrokken en nooit is teruggekeerd. Wat is hier in godesnaam aan de hand? Johannes weet het. Hij was in zijn kloosterleven altijd op zoek naar de eeuwigheid. En hij weet nu dat hij daarin is opgenomen tijdens het luisteren naar dat buitenaards mooie zingen van die onbekende vogel. Johannes straalt, dankt zijn Heer uitbundig en vervalt dan voor de ogen van de ontstelde broeders tot stof.